نخست‌وزیر مسیر را عوض می‌کند و به سمت صندوق بین‌المللی پول می‌پیچد

عمران‌خان این‌کاره نیست!

کد: 13980507434810005

در دسترس نیست

، تهران ، (کارخانه‌آنلاین): آخرین امید عمران‌خان هم کشورهای دوست و همسایه بودند که همگی آب پاکی را روی دستش ریختند چرا که آن‌ها هم وضعیت بهتری نداشتند. در نتیجه جایی به جز همان غرب منفور باقی نماند.

عمران‌خان این‌کاره نیست!
مشکلات اقتصادی‌ای که پاکستان با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند ناشی از عمران‌خان نیست. شخصی که پیش از عمران نخست‌وزیر بود موفق شد رشد اقتصادی را به بالاترین میزان خود در ده سال گذشته برساند. اما این کار به پشتوانه یک عمل انجام شد: واردات سوخت و ماشین‌آلات. کار به جایی رسید که روپیه دچار مشکل شد و در نتیجه صادرکنندگان در صنایع مختلف به‌ویژه در بخش نساجی به مشکل برخوردند.

چرا باید خواند: پاکستان یکی از پیچیده‌ترین همسایه‌های ایران بوده، این کشور به ندرت سر سازگاری نشان داده‌است. مدتی است که سیاست‌گذاران داخلی این کشور می‌خواهند بدون دریافت وام‌های غربی مشکلات اقتصادی‌شان را حل کنند اما آیا چنین چیزی امکان‌پذیر است؟

عمران‌خان نیازی، نخست‌وزیر پاکستان در ستاد تبلیغاتی‌اش خودش را فردی معرفی کرده‌بود که اعتیاد کشور به دست‌های بیگانه را از بین خواهد برد و کاری خواهد کرد که پاکستان دیگر نیازی به کمک‌های بیگانگان نداشته‌باشد. اصلی‌ترین شعار او هم جدا شدن از کمک‌های غرب بود. در حالی‌که دولت پیشین به صورت مرتب دست نیاز به سوی صندوق بین‌المللی پول دراز می‌کرد تا بودجه مورد نیاز خود را تأمین کند، عمران جنبشی جدید به راه انداخت که تمرکز آن روی میلیاردها دلاری بود که در قالب مالیات در جیب افراد ثروتمند مخفی شده‌بود. هنوز دو ماه از حضور او در دفتر کارش به عنوان نخست‌وزیر نگذشته بود که نظراتش تغییر کرد. نخستین بار نیز این تغییر عقیده در هشتم اکتبر رخ داد. وزیر امور مالی او اعلام کرد کشورش به زودی درخواست یک وام بزرگ از صندوق بین‌المللی پول خواهد کرد.
مشکلات اقتصادی‌ای که پاکستان با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند ناشی از عمران‌خان نیست. شخصی که پیش از عمران نخست‌وزیر بود موفق شد رشد اقتصادی را به بالاترین میزان خود در ده سال گذشته برساند. اما این کار به پشتوانه یک عمل انجام شد: واردات سوخت و ماشین‌آلات. کار به جایی رسید که روپیه دچار مشکل شد و در نتیجه صادرکنندگان در صنایع مختلف به‌ویژه در بخش نساجی به مشکل برخوردند. از اوایل سال 2016 تاکنون، نتایج رشد اقتصادی کاملاً پیچیده بوده‌است. دولت به صورت مدام با کسری بودجه مواجه شده‌است. ذخایر ارزی خارجی به سرعت کاهش پیدا کرده و در حال حاضر به 8میلیارد دلار رسیده‌است. این رقم حتی نمی‌تواند صورت‌حساب واردات و پرداختی بدهی‌های خارجی را پوشش بدهد. دولت پاکستان دست‌کم به 10میلیارد دلار نیاز دارد تا بتواند چراغ اقتصاد این کشور را روشن نگه دارد.
حالا حتی عمران‌خان هم متوجه شده که پاکستان به وام نیاز دارد. البته در چند مدت اخیر برای راه‌های جایگزین دست‌وپا زده ولی به جایی نرسیده‌است. او حتی در یک مورد دست‌به دامن پاکستانی‌های خارج از کشور هم شد اما عملیاتش موفقیت‌آمیز نبود. او مردم را به سمت ریاضت اقتصادی مایل کرده‌است. 61 خودروی لوکس و هشت بوفالو که به نظر می‌آمد خرج‌های اضافی هستند در بخش نخست‌وزیری به فروش رفتند اما باز هم کاری از پیش نبردند.
 
هیچ امیدی نیست
آخرین امید عمران‌خان هم کشورهای دوست و همسایه بودند که همگی آب پاکی را روی دستش ریختند چرا که آن‌ها هم وضعیت بهتری نداشتند. در نتیجه جایی به جز همان غرب منفور باقی نماند. حالا عمران به صندوق بین‌المللی پول برای وام روی آورده و این چیزی جز شرمندگی برایش به همراه نداشته‌است. او در نخستین سفر کاری‌اش به عربستان سعودی رفت به این خیال که سعودی‌ها موقع نیاز به او کمک خواهند کرد غافل از اینکه آن‌ها کوچک‌ترین کمکی به این کشور نکردند. تنها پیشنهاد سعودی‌ها این بود که در کوریدور چین- پاکستان سرمایه‌گذاری کنند؛ طرحی که 60میلیارد دلار سرمایه‌گذاری برای زیرساخت‌هایش نیاز دارد. به نظر می‌رسد آن برادری‌ای که پاکستان از کشورها انتظار داشت به سرانجام نرسید. البته به صورت جسته‌گریخته پیشنهادهایی بوده که گویا از این سمت چندان باب طبع پاکستان نبوده‌است.
حالا سرمایه‌گذاران در پاکستان خاطری آشفته دارند. آن‌ها نمی‌دانند فرجام این کشور چه خواهد شد. بازار سهام این کشور مدام سقوط می‌کند و هر روز رکورد بدتری را به ثبت می‌رساند. ارقامی که تاکنون در بازار سهام این کشور به ثبت رسیده در یک دهه گذشته کم‌سابقه بوده‌است. این‌ها یعنی دولت کف‌گیرش به ته دیگ خورده و مردم کاملاً ناامید شده‌اند. اما نکته اینجاست که عمران‌خان بعد از آن‌همه جنجال درباره عدم نیاز به دریافت کمک‌های غربی، چطور می‌خواهد با صندوق بین‌المللی پول وارد مذاکره شود. برخی می‌گویند او این‌کاره نیست و نمی‌تواند چنین کار بزرگی را انجام بدهد. به هر حال او نخستین چراغ‌های سبز را برای دریافت وام و کمک از صندوق بین‌المللی پول نشان داده، شاید باید دید صندوق بین‌المللی پول به عنوان یک نهاد مسئول چه واکنشی نشان می‌دهد. بعید است عمران‌خان بتواند مشکلات اقتصادی پاکستان را به این زودی‌ها حل کند.
 
 
 
منبع: اکونومیست 
عمران‌خان این‌کاره نیست!
آخرین امید عمران‌خان هم کشورهای دوست و همسایه بودند که همگی آب پاکی را روی دستش ریختند چرا که آن‌ها هم وضعیت بهتری نداشتند. در نتیجه جایی به جز همان غرب منفور باقی نماند. حالا عمران به صندوق بین‌المللی پول برای وام روی آورده و این چیزی جز شرمندگی برایش به همراه نداشته‌است. او در نخستین سفر کاری‌اش به عربستان سعودی رفت به این خیال که سعودی‌ها موقع نیاز به او کمک خواهند کرد غافل از اینکه آن‌ها کوچک‌ترین کمکی به این کشور نکردند

برای مشاهده این تصویر در سایز اصلی اینجا را کلیک کنید.

منتشر شده در سرویس:

گزارش جهان